naar het fotoalbumklik hier om
direct naar het
fotoalbum te gaan

Superbyte

de Homepage van
Henk de Mari

Superbyte Software


HOME
LANDENOVERZICHT
INFORMATIE
FOTOALBUM

KLEINE SUNDA EILANDEN 2013

een reisverslag......


Weersverwachting Nieuwegein Nieuwegein Weersverwachting Sunda eilandenSunda eilanden

Het is maandag 3 juni en ik loop op Schiphol, wachtend op mijn vlucht naar Indonesië. Ik herken bij de gate al enkele reisgenoten aan hun Sawadee-labels. Samen wachten we totdat we mogen boarden.
Na een lange vlucht, inclusief tussenlanding en overstap, staat op de luchthaven van Bali onze reisbegeleider Anton op ons te wachten.
Nog even met de bus naar ons hotel in Sanur en de vakantie kan beginnen.
Het is inmiddels 4 juni, mijn verjaardag. Bij het welkomstdrankje word ik door de groep toegezongen en mag de verjaardagstaart aansnijden.
Samen met een paar reisgenoten neem ik nog een biertje op het strand en ga vroeg naar bed.
De volgende dag maken we nog een laatste korte vlucht van Bali naar Flores en dan kan de vakantie echt van start gaan.

Flores
Het is eigenlijk het droge seizoen, maar ook hier is het weer in de war. Sinds begin mei moet het droog zijn, maar nu in juni heeft het nog elke dag geregend.
We hebben leuke huisjes vlak aan het strand en komen bij van de lange reis.

De volgende dag gaan we op pad en bezoeken het dorpje Watublapi, waar we verwelkomd worden met enkele dansen.
Ondanks de regen (wij zitten wel droog onder een afdakje) doet iedereen zijn of haar best om ons te vermaken met de plaatselijke folklore.
Totdat het onvermijdelijke gebeurt: we moeten meedansen! Gelukkig loop ik met mijn fototoestel op mijn buik en gebruik dat als excuus om niet mee te hoeven doen.
Na een demonstratie van het weven van ikat-sarongs rijden we weer terug naar de kust.

Volgens het programma zouden we een wandeltocht naar de Kelimutu vulkaan maken, maar het weer is te slecht.
We overnachten wel in een eco-lodge aan de voet van de vulkaan, maar zien hem niet.

Een mooie tocht over het eiland brengt ons naar Riung, onze volgende overnachtingsplaats.
Onderweg stoppen we een paar keer voor een wandeling en bezoeken we een vissersdorpje.
Enkele kilometers voor Riung is de weg opeens weg. Een groot gapend gat waar eerst een brug was.
Er worden een paar rijplaten over het gat gelegd en zo kunnen de auto's weer verder. Men vermoedt dat onze bus te zwaar is en daarom gaan wij lopend over en staat er aan de andere kant een truck te wachten die ons naar het hotel brengt.
Later blijkt dat onze bus de oversteek ook heeft gemaakt en kunnen we straks weer verder met onze eigen comfortabele bus.

De volgende dag maken we een boottocht naar enkele eilanden van het nationale park Tujuhbelas.
Op deze eilanden leven duizenden vliegende honden.
Een van de bootsmannen zwemt naar de oever en verjaagt de vliegende honden door veel kabaal te maken. Leuk voor de foto, maar niet zo prettig voor die beesten.
Onderweg is er ook volop gelegenheid om te snorkelen.

We reizen nu van de noordkust naar de zuidkust en stoppen onderweg bij Soa met zijn warmwaterbronnen.
Zoals zo vaak is het ook hier vergane glorie. Een zeer slecht onderhouden terrein met een warmwaterbron en een zwembad.
Ooit moet dit een prachtige plek geweest zijn met erg veel bezoekers. Nu is er behalve onze groep slechts één andere gast.

Vanuit Bajawa maken we een trip naar enkele traditionele dorpen.
Met een lokale gids wandelen we door het Langgagebied en maken kennis met de gebruiken van de lokale bevolking.

We vervolgen onze reis en komen bij een dorp, waar men ons laat zien hoe de lokale drank wordt gestookt.
Het is een prachtige rit langs de rijstvelden en later door de bergen naar Denge.

We overnachten in de Waerebo Lodge, ver van de bewoonde wereld.
De volgende morgen begint onze tweedaagse wandeling.
Een prachtige tocht door het groene berglandschap van het Manggarai-gebied.
Iedereen loopt op zijn eigen tempo en dat van mij is niet snel. Ik kom dan ook als laatste aan.
We passeren beekjes en lopen over bamboe-bruggen totdat we in de verte het dorpje Wae Rebo zien liggen.
Zes familiehuizen staan in een kring om een open terrein dat vol ligt met plastic dekzeilen met koffiebonen.
Het is oogsttijd en de koffiebonen moeten na te zijn gepeld een paar dagen drogen in de zon.
Aan het eind van iedere dag worden de bonen weer verzameld en in zakken gedaan. Omdat we er toch zijn helpen we graag een handje mee.
In ieder familiehuis wonen 5 á 6 gezinnen met kleine kinderen. De grote kinderen wonen in een ander dorp, waar ook de school is.
Eén van de huizen staat leeg en dit wordt voor één nacht ons huis.
De traditie is dat de mannen en vrouwen gescheiden slapen. Rechts liggen de slaapmatjes voor de dames en wij bezetten de matjes aan de linkerkant.
Onze gastvrouwen hebben een heerlijke maaltijd voor ons bereid en als de zon onder gaat zoekt iedereen zijn slaapplaats op.
De volgende morgen vertrekken we na het ontbijt en lopen dezelfde weg weer terug naar de Waerebo Lodge.
Ook nu is het weer genieten van de prachtige wandeling.
Na de lunch pakken we onze achtergelaten bagage op en vertrekken we richting Labuan Bajo.

Door de vele regen van de laatste tijd is de weg die wij moeten gaan geblokkeerd en moeten we een omweg van enkele uren maken.
We rijden nog steeds in de lokale truck en al hobbelend genieten we van het prachtige landschap dat aan ons voorbij trekt.
Gelukkig is onze eindbestemming voor vandaag een prachtig hotel met zwembad. We hebben een dagje vrij om lekker aan het zwembad niks te doen en te genieten van een heerlijke massage.

Komodo
We verlaten Flores en stappen aan boord van een traditionele houten boot.
De komende drie dagen maken we een boottocht en gaan we op zoek naar de komodovaranen.
Onderweg gooit de kapitein het anker uit zodat we heerlijk kunnen snorkelen en genieten van het mooie koraal en de vele vissen.

Het eerste eiland dat we aandoen is Rinca.
De groep wordt is tweeën gesplitst en met een lokale gids maken we een wandeling over het eiland, op zoek naar de varanen.
Bij het startpunt zien we er al een paar.
Even verder zien we een nog jonge varaan hoog in een boom zitten. Varanen eten hun eigen jongen op. Daarom leeft een jonge varaan de eerste drie jaar veelal in de bomen, waar hij veilig is voor de volwassen varanen.

We varen weer verder en gooien het anker uit voor de kust. Hier blijven we de nacht liggen.
Na een overheerlijke maaltijd maakt iedereen zich klaar voor de nacht. Onder het dek zijn de slaapplekken, maar bijna iedereen zoekt een plaatsje op het dek om zijn matras neer te leggen en van de sterrenhemel genietend in slaap te sukkelen.

De opkomende zon wekt ons vroeg en al snel is iedereen kaar voor een nieuwe dag op zee.
Vandaag staat het eiland Komodo op het programma. Hier leven de meeste varanen, vandaar ook de naam komodovaraan.
Ook hier staat weer een ranger te wachten om ons over het eiland te leiden. Alweer een mooie wandeling, alleen zonder een varaan te zien.
Die krijgen we pas te zien als we terug naar de boot lopen. Twee prachtige exemplaren.

Sumbawa
Na twee nachten op de boot stappen we in Sape weer aan wal en vervolgen onze reis naar Bima.
Onderweg stoppen we een paar keer om onze benen te strekken en wat foto's te maken.

De volgende morgen verlaten we Bima al vroeg voor een lange maar mooie rit langs de noordkust van Sumbawa, met als eindbestemming Sumbawa Besar.
Onderweg komen we soms feestvierende mensen tegen.
Na de rijstoogst begint hier het trouwseizoen. In een lange optocht lopen de bruiloftsgasten samen met het bruidspaar dansend en zingend naar hun feestlokatie. Een auto met gigantische speakerboxen zorgt samen met de muzikanten voor een gezellige sfeer.
We blijven twee nachten in Sumbawa Besar in een hotel aan zee en kunnen meteen vanaf het strand snorkelen.

Lombok
We nemen de veerboot naar Lombok en rijden door naar Tetebatu.
Onderweg stappen vier reisgenoten uit. Zij gaan de Rinjani vulkaan beklimmen en we zien ze pas weer over vier dagen terug.

De volgende dag maken we met een lokale gids een wandeling in de omgeving.
In een dorpje zien we hoe de sarongs worden geweven en hoe men mandjes van bamboe maakt. Wat jammer dat de wandeling zo kort is.
Een tweede wandeling de volgende morgen is een stuk langer en ook mooier. We lopen over de smalle paadjes langs de rijstvelden en passeren traditionele dorpjes.
Een man klimt voor ons de palmboom in en even later genieten we van heerlijke kokosmelk.

Gili Meno
De laatste paar dagen genieten we van de zon en het strand van Gili Meno.
Lekker de hele dag niets doen en je laten masseren, een mooie afsluiting van deze vakantie.

naar het fotoalbum
nog meer foto's van de kleine Sunda eilanden




Deze reis is geboekt bij