naar het fotoalbumklik hier om
direct naar het
fotoalbum te gaan

Superbyte

de Homepage van
Henk de Mari

Superbyte Software


HOME
LANDENOVERZICHT
INFORMATIE
FOTOALBUM

LADAKH (India) 2004

een reisverslag......


Weersverwachting Nieuwegein Nieuwegein Weersverwachting Ladakh  Ladakh


We vertrekken op 15 juni voor een reis naar het noordelijke deel van India: Ladakh.
Bij aankomst op het vliegveld van New Delhi is het erg benauwd en vochtig (de moesson begint binnenkort) en is het ongeveer 32 graden.
Dat lijkt een redelijke temperatuur, ware het niet dat het vliegtuig op twee uur in de nacht is geland! Overdag stijgt de temperatuur naar rond de 40 graden.
Na een korte nacht in een hotelkamer zonder werkende airco, waardoor het vocht met straaltjes uit mijn lichaam stroomt, bezoeken we vandaag enkele hoogtepunten van New Delhi. We bezoeken onder andere het Hamayuns Mausoleum en de Quatab Minar, een van de eerste moskeeën in India.
Aan het eind van de midddag gaan we naar de Bangla Sahib, een gurdwara met gouden koepel, een heiligdom van de Sikhs.
Een gezamenlijk kennismakingsdiner sluit de dag af. Ik houd samen met Elly een gemotoriseerde riksja aan en als een ware kamikazepiloot rijdt de bestuurder ons terug naar het hotel. Nog één nachtje zweten en dan begint de reis pas echt.

Leh
Vroeg in de morgen vertrekken we naar Leh, de hoofdstad van Ladakh.
Ladakh is een deel van Kashmir en ligt in het Hymalaya-gebergte.
Leh ligt op ongeveer 3500 meter hoogte. Het is dus noodzakelijk de eerste dagen wat rustig aan te doen om aan deze hoogte te wennen.
Het is stralend mooi weer overdag en met z'n vieren (Elly, Esther, Wouter en ikzelf) verkennen we het stadje.
Al gauw vinden we een leuk tuin-restaurant, het World Garden Café, waar we vriendelijk worden ontvangen en een lichte lunch gebruiken. De komende dagen zullen we nog vaak terug gaan naar dit restaurant waar we iedere keer weer enthousiast door de bediening worden verwelkomd.
De twee dagen in Leh, alvorens aan de trek te beginnen, gebruiken we om wat in de omgeving te wandelen en zodoende te wennen aan de inspanningen op deze hoogte.
We klimmen naar het Leh Palace, het voormalige koninklijke paleis dat in dezelfde stijl als de Potala in Lhasa is gebouwd. Helaas is het paleis in zeer slechte staat. Vanaf het paleis hebben we een mooi uitzicht over Leh en zijn omgeving. In de verte zien we de Shanti Stupa liggen. Aan het eind van de tweede dag zullen we de klim naar boven maken om deze stupa beter te bekijken.
In het centrum van Leh is het gezellig druk. Overal zijn kleine eethuisjes en leuke souvenirwinkeltjes. We zullen tijdens ons verblijf in Leh zeker wat leuks voor thuis kunnen vinden.

De Trektocht
Na (hopelijk) voldoende geacclimatiseerd te zijn beginnen we na enkele dagen Leh aan de trektocht van vijf dagen.
Dag 1 - van Basgo naar Likir.
Met een bus vol kampeerspullen en eten rijden we vroeg in de morgen naar ons startpunt van de trektocht Basgo.
De bus rijdt verder met al onze bagage naar de kampplaats.
Samen met onze gids Dadu beginnen we de tocht met een stevige klim. Nu blijkt dat we toch nog niet helemaal gewend zijn aan de hoogte. Voetje voor voetje klim ik de berg op. Gelukkig heb ik mijn wandelstokken bij me, wat extra steun geeft en waarmee ik me omhoog kan drukken. Boven aangekomen rusten we wat uit voordat we de hoogvlakte oversteken.
Het kwik is inmiddels gestegen tot boven de 35 graden en de zon brand op deze hoogte flink. Na een korte onderbreking voor de lunch lopen we verder.
In het begin van de middag komen we aan in Likir en worden we verwelkomd door de kampploeg. Deze bestaat uit de chauffeur, de kok met zijn hulpkok en drie jongens die de verzorging voor hun rekening nemen.
Onze tenten staan al en nadat de slaapmat en de slaapzak is uitgerold kunnen we uitrusten van deze eerste wandeldag.
Om vier uur worden we verrast met een heerlijk kopje thee en pakora. Dit zijn in deeg gefrituurde groente- of aardappelstukjes. Een heerlijke lekkernij die we elke dag weer geserveerd krijgen.
Dat we een topkok bij ons hebben blijkt wel uit de maaltijden die we voorgeschoteld krijgen. Iedere maaltijd begint met een kop soep en wat frites. Het hoofdgerecht is afwisselend rijst of pasta met elke dag enkele groentegerechten. Wat fruit of custard als toetje en een kop thee maken het geheel af.
Zo gauw de zon onder is zakt de temperatuur naar 10/15 graden en is een dikke trui geen overbodige luxe.
Om half tien ligt iedereen in zijn of haar tent en al gauw is het stil in het kamp.
Dag 2 - van Likir naar Yangtang.
Na een stevig ontbijt met pap en gebakken eieren beginnen we de tocht van vandaag met een bezoek aan het klooster van Likir.
Het klooster is prachtig gelegen tussen de groene akkers en na een stevige klim wandelen we het klooster binnen.
We trekken onze schoenen uit en betreden de tempel waarin een collectie oude Thanka's te zien is. Naast het klooster is een schooltje waar jonge monniken worden opgeleid. Zeer gedisciplineerd oefenen ze de gebeden, al valt het niet altijd mee om met al die toeristen om je heen geconcentreerd te blijven.
Vandaag wordt een van de zwaarste wandeldagen met een paar stevige klimmen.
Nadat we de groene vallei hebben verlaten stijgen we langzaam maar zeker naar de eerste pas, de Pobe La (3550 m).
Rondom ons heen zien we grillige rotsformaties in prachtige kleuren. We dalen af naar een riviertje, waar we op een stukje groene weide onze lunch op eten.
Met nieuwe energie maken we ons op voor de volgende pas, de Charatse La (3630 m).
Na alweer een zware klim zien we bovenop de pas in de verte Yangtang liggen, onze kampplaats. Ongeveer 8 uur na ons vertrek arriveren we bij onze tenten.
Dag 3 - van Yangtang naar Hemis Shukpachan.
We hebben vandaag de keuze tussen een korte wandeling van 4 uur of een lange van 7/8 uur. Na de stevige wandeldag gisteren kiest iedereen voor de korte wandeling en trekken we gezamenlijk door de Wullevallei en over de Sermanchanpas (3750 m) naar Hemis Shukpachan. We hoeven dit keer geen lunchpakket mee te nemen en in het kamp aangekomen worden we getrakteerd op een heerlijke lunch van gebakken rijst en groente.
In de middag wandelen we wat door het dorpje en genieten bij de tent van onze rust.
Dag 4 - van Hemis Shukpachan naar Themisgang.
Het belooft vandaag weer een pittige wandeling te worden. We klimmen eerst geleidelijk naar de Meptekpas (3750 m). Van hieruit zien we in de verte de volgende uitdaging al. We dalen eerst zo'n 400 meter, waarna we dezelfde hoeveelheid meters weer klimmen tot over de volgende pas. Het kost mij ongeveer drie kwartier om de klim te maken.
We dalen af naar het dorpje Ang en kopen een flesje cola bij een van de terrasjes. Na de lunch dalen we verder naar Themisgang. In de middag bezoeken we het klooster en gaan ook op visite bij een nonnenklooster. We worden hartelijk verwelkomd en iedereen wil graag op de foto. Na een kopje thee nemen we afscheid en wandelen terug naar de kampplaats. 's Avonds maken we een kampvuur en genieten na van alweer een leuke dag.
Dag 5 - van Themisgang via Lamayuru naar Ulitokpo.
Vandaag is het alweer de laatste wandeldag. We lopen Themisgang uit door de groene vallei naar onze laatste stevige klim. Een steil pad leidt ons naar de 430 meter hoger gelegen Bongbongpas (3630 m). Via een droge rivierbedding lopen we verder naar het eindpunt van onze trektocht. Hier staat de bus op ons te wachten om ons naar Lamayuru te brengen. Na een bezoek aan het klooster rijden we door naar Ulitokpo.
Eigenlijk zou dit het einde van de kampeertocht zijn, maar omdat het hotel in Alchi volgeboekt is slapen we nog twee nachten in de tent.
Vanuit Ulitokpo rijden we naar Alchi en bezoeken daar het klooster. Dit klooster was eens het meest vooraanstaande religieuze en culturele centrum van Ladakh. De tempels zijn in het jaar 997 gebouwd en zijn dus ruim 1000 jaar oud!
In een van de tempeltjes kunnen we voor 10 roepie een oliekaarsje branden.

Het festival van Hemis
Het is heerlijk om weer terug te zijn in Leh. Na een week kamperen rusten we een paar dagen uit in ons vertrouwde hotel. We worden hartelijk begroet als we het World Garden Café weer binnengaan voor een hapje eten. Het is alsof we weer thuis zijn.
De vrije dag in Leh gebruiken we om met z'n vieren een taxi te huren en rijden richting Stok. Hier staat het 560 jaar oude voormalige zomerpaleis van de koningen van Ladakh. Het museum laat zien hoe men vroeger leefden.
Bij toeval belanden we bij een festival. Op een tempelplein worden maskerdansen opgevoerd en we genieten samen met duizenden Tibetaanse vluchtelingen van de feestelijkheden. Een soortgelijk festival wordt ook in Hemis gehouden. Al is dit Hemis festival het belangrijkste festival van Ladakh. Zeker dit jaar. Om de twaalf jaar, in het jaar van de aap, duurt het festival geen twee maar vijf dagen. Alleen dan wordt ook de grote Thanka getoond. Een bijzondere gebeurtenis die vele duizenden bezoekers trekt. Ook nu zijn er weer maskerdansen en diverse ceremoniën.
Voor de laatste keer rijden we weer terug naar Leh.
We hebben nog een dag vrij en gebruiken die om de noodzakelijke souvenirs te kopen.

Per bus naar Manali en Dharamsala
We verlaten Ladakh per bus en rijden in drie dagen naar Manali.
Het worden drie lange dagen in de bus.
De eerste dag klimmen we via vele haarspeldbochten naar de één na hoogste berijdbare pas ter wereld, de Taglang La (5328 m). In de middag passeren we een tweede pas, de Lachung La (5065 m).
Ook de tweede dag rijden we verder het Hymalaya-gebergte uit.
We rijden over de Baralacha pas (4883 m) en passeren enkele gletsjermeren.
Door het water uit de bergen zijn de wegen vaak slecht. Regelmatig is er oponthoud door wegwerkzaamheden. Onder zeer slechte omstandigheden werken vaak zeer jonge mannen aan de weg. In open vuren wordt het asfalt verhit en over de weg geharkt. Naast de weg zitten mensen rotsblokken klein te hakken tot het grind is.
De laatste dag rijden we over de Rothangpas (3975 m). Deze pas wordt veel bezocht door Indiase dagjesmensen uit het zuiden die ook eens bergen en sneeuw willen zien.
Op de pas huren zij een dikke bontjas en op paarden worden zij over de pas gereden. In Manali hebben we een dag rust. Deze gebruiken we om een wandeling in de omgeving te maken. Hier krijgen we ook weer te maken met de komende moesson. Het klimaat is warm en vochtig.
Onze laatste busetappe gaat naar Dhasamsala.
Dharamsala is al jaren het toevluchtsoord van de Dalai Lama. Dit is duidelijk te merken aan de Tibetaanse sfeer in het plaatsje. Op de dag dat wij er zijn viert de Dalai Lama zijn 69-ste verjaardag. Op het tempelplein worden diverse Tibetaanse dansen opgevoerd ter ere van zijn verjaardag. Zelf is hij niet aanwezig bij de feestelijkheden.
In de middag wandelen we door het gezellige stadje en bezoeken de Dip Tse-Chok Ling Gompa. Hier zien we hoe een mandala van zand wordt gemaakt. Vijf monniken zijn zeven dagen bezig om van gekleurd zand een mandala te maken. Met recht monnikenwerk!

Terug naar New Delhi en Nederland
Met de nachttrein rijden we terug naar New Delhi.
Rond het middaguur arriveren we op het station en voordat we die nacht terug vliegen laten we ons door een riksja naar de moskee Jame Mashid brengen en wandelen wat door de smalle straatjes van Oud-Delhi.
Tijdens het afscheidsdiner wordt onze reisbegeleider Ruben hartelijk bedankt voor zijn inspanningen tijdens de reis en op het vliegveld nemen we afscheid van hem met de belofte elkaar weer op de reünie te ontmoeten.
Na een voorspoedige terugreis landen we om ongeveer 10 uur op Schiphol.
Het einde van weer een mooie vakantie.

naar het fotoalbum
nog meer foto's van Ladakh


Deze reis is geboekt bij