naar het fotoalbumklik hier om
direct naar het
fotoalbum te gaan

Superbyte

de Homepage van
Henk de Mari

Superbyte Software


HOME
LANDENOVERZICHT
INFORMATIE
FOTOALBUM

COSTA RICA 2011

een reisverslag......



Het is vrijdag 9 december en de rest van het jaar neem ik vakantie!
Al vroeg loop ik op Schiphol rond om in te checken.
Tot mij verbazing staat vier personen voor mij in de incheckrij Jan-Willem, een goede bekende uit het judowereldje. We hebben tot aan Houston dezelfde vlucht.
Ik ga door naar Costa Rica en Jan-Willem reist verder naar Mexico. Op de terugreis zullen we elkaar weer zien. Nu in Houston voor de terugvlucht naar Nederland.
Op de luchthaven van Houston heb ik met Elly afgesproken. Zij komt dan net terug van een rondreis door Costa Rica en stapt in Houston over op de vlucht terug. Helaas loop ik de ontmoeting mis omdat onze vlucht door tegenwind ruim een uur langer duurt en Elly haar terugvlucht niet kan missen.
Al met al toch weer een bewijs hoe klein dat reizigerswereldje is.

Weersverwachting Nieuwegein Nieuwegein Weersverwachting Salvador  San José

San José
Het is feest in San José. Men viert er de Celebrate The Spirits of Christmas.
Vlak bij ons hotel worden de praalwagens in gereedheid gebracht om 's avonds met veel muziek door de straten van San José te rijden. Het lijkt wel carnaval!
San José is, zoals de reisgids zegt, geen stad om verlieft op te worden. Het heeft weinig historische bezienswaardigheden en het is door het festival erg druk.

Turrialba
Vandaag begint de reis pas echt.
We verlaten San José en rijden richting Turrialba. Het is inmiddels gaan regenen, waardoor we de vulkaan Irazú maar niet bezoeken. Hij ligt volledig in de wolken.
Ons hotel ligt een eindje buiten het stadje.
Ondanks het druilerige weer maak ik samen met André, Paul, Gerda, Jan en Ellen een mooie wandeling door de omgeving. Een van onze gidsen spreekt Nederlands, zijn grootouders en ouders zijn hier 20 jaar geleden naar geëmigreerd.
De rest van de groep gaat naar de stad om de botanische tuin te bekijken.

Regen
Het blijft maar regenen.
Het is de bedoeling dat we naar de kust rijden en vandaar met een boot richting Torguguero varen.
Door de extreme regenval staat de weg naar de kust op diverse plaatsen onder water.
De plassen worden op een gegeven moment zo diep, dat het niet verantwoord is om door te rijden en we maken dan ook rechtsomkeer.
Onze reisbegeleider Fito overlegt met de plaatselijke agent en regels een alternatieve overnachtingsplaats voor ons in Puerto Veijo de Sarapiquí. Het wordt haciënda la Isla, gerund door een Belg uit Brugge.
Volgens Fito kunnen we misschien de volgende morgen nog naar Torguguero, maar gezien de regen verwacht ik het niet.
Ook heeft het niet zo veel zin om er heen te gaan zonder de extra dag om het nationale park te bezoeken.

Er wordt besloten om niet naar de kust te gaan en door te rijden naar Fortuna. Hier komen we één dag eerder aan dag gepland, maar er zijn gelukkig genoeg slaapplaatsen (we zitten nog enkele weken voor het hoogseizoen).
Pas nu krijgen we van Fito te horen dat de afgelopen overnachting voor onze eigen rekening is.
Een en ander volgens de ANVR voorwaarden.
Wel vreemd om dit achteraf te horen!
Aan mij wordt, als ervaren Sawadee-reiziger, gevraagd om contact op te nemen met de lokale agent.
Terwijl er rondom mij nogal luidruchtig gediscuteerd wordt over de te betalen kosten spreek ik af dat Miranda, de lokale agent, eerst contact opneemt met Sawadee en later terug belt.
Eenmaal aangekomen in Fortuna belt zij terug.
Nu blijkt dat Miranda uit Nederland komt en vier jaar in Costa Rica woont.
Voordien heeft zij op kantoor bij Sawadee gewerkt en herkende mijn naam als regelmatige Sawadee-reiziger. Dit maakt het praten natuurlijk een stuk makkelijker en samen spreken we af, dat Sawadee de extra kosten eerst betaalt en zal uitzoeken welke kosten voor Sawadee en welke voor ons zijn.
Er is waarschijnlijk wel wat (voor een deel van de kosten)te regelen via de verzekering of het calamiteitenfonds.
Hierdoor is voor ons de druk van de ketel en kunnen we verder gaan met vakantie vieren.

Fortuna
De komende drie nachten verblijven we in een lodge, enkele kilometers buiten het stadje.
We rijden de eerste avond met z'n allen naar de stad om te eten en belanden is een geweldig goed restaurant. Ik bestel een biefstuk met grote garnalen en hollandaisesaus.
Heerlijk!, de biefstuk is zo zacht als boter en de garnalen zijn verrukkelijk! De volgende twee avonden ga ik hier weer eten.
Het blijft maar regenen en ook de vooruitzichten zijn niet goed.
Ondanks dat gaan we toch wel in de ochtend wandelen.
Ik ga samen met Gerda eerder terug en ben redelijk droog, maar de rest van de groep komt wat later helemaal doorweekt terug.
Vanuit de lodge rijden we in twee uur naar Caño Negro.
Hier maken we een boottocht door het natuurreservaat. Het is gelukkig droog en we genieten van de mooie natuur en de vele dieren.

We rijden verder naar het noordelijkste punt van onze reis, Rincón de la Vieja.
De regen is een stuk minder en in de middag maken we een mooie wandeling langs zwavelbronnen en borrelende modderpoeltjes.
Af en toe komt zelfs de zon door!

Monteverde
We blijven drie nachten in een prachtig complex, niet ver van enkele restaurants.
Na een goede nachtrust en dito ontbijt rijden we naar het Monteverde Clous Forrest, een sprookjesachtig nevelwoud in het Tilaran gebergte.
In de morgen maken we de skywalk, wandelend over acht hangbruggen tussen de boomtoppen zie je op een heel aparte manier de flora en fauna.
Nog meer bijzonder is de canopytour.
Hangend in een tuigje glijd ik via een kabel op 40 meter hoogte van het ene platform naar het anderen.
Af en toe moet ik weer een berg opklimmen om verder te kunnen.
In totaal maak ik 13 van deze glijtochten, variërend van 72 meter tot de laatste van één kilometer. De totale tocht is ruim 4 kilometer lang.

Ook de volgende morgen is het weer stralend weer (eindelijk).
In de morgen maken we een wandeling door een nevelbos.
Wat natuurlijk weer een natte bedoeling is, maar wel erg mooi!
Na een gezellige lunch in het dorp en een lekker wijntje op het terras bij André en Paul is de dag snel weer voorbij.
We rijden nu naar het zuiden van Costa Rica met een tussenstop in San Gerardo de Dota.
Hier overnachten we in een prachtig resort, dat tegen een heuvel op is gebouwd.
's Morgens gaan we op zoek naar de quetzal, een prachtige vogel zegt men. Vogels spotten is duidelijk niets voor mij. Iedereen ziet ze allang en ik nog steeds niet!

Verga de Punta Mala
Aan het eind van de middag komen en we bij het resort.
Hier ontmoet ik Miranda, de lokale agent van Sawadee. Samen met haar man Cees hebben ze een paar jaar geleden dit resort gebouwd.
In de middag maken we een prachtige kanotocht door de mangrovebossen.
"Hoogtepunt" van de tocht is toch wel de gekapseisde kano van Wim en Paul.

Corcovado
We rijden naar het dorpje Sierpe, waar we "inschepen" voor een boottocht van ruim een uur naar onze lodge.
We logeren hier in huisjes met een prachtig uitzicht over de oceaan.
Tenminste, als je het goede huisje hebt gekregen!
Er is een overboeking waardoor enkele mensen van de groep worden ondergebracht in de personeelsverblijven.
Jammer dat de diverse huisjes slecht onderhouden en vuil zijn.

Met vier groepsleden ga ik een dagje snorkelen.
We varen naar het eiland Isla del Caño, ongeveer 20 kilometer voor de kust, en gaan het water in.
Helaas is er niet veel te zien en valt het nogal tegen. Gelukkig is de tweede plek beter en kunnen we genieten van de vele vissen.
Samen met een heerlijke lunch een geslaagde dag.
De volgende dag varen we in twee uur met de hele groep naar het parkwachter station La Sirena van het Corcovado Nationaal Park en maken een mooie wandeling.
Op de terugreis let onze bootsman even niet goed op en slaan we bijna om.
Niet mijn idee van avontuurlijk reizen ;-).

Manual Antonio
De laatste paar dagen van de reis zitten we in een resort, enkele meters afstand van de ingang van het Nationaal Park Manuel Antonio.
Tot nu toe was het een reis naar plaatsen zonder veel toeristen, maar hier is dat wel anders.
In het stadje staan alleen maar hotels, restaurants en souvenirshops.
Het park gaat om acht uur open en er staat dan al een rij van ruim een half uur bij de ingang te wachten.
Gelukkig hebben wij al kaartjes en mogen via een uitgang naar binnen.
Het is een prachtig park, maar wel erg druk.
Het eerste uur viel dat nog mee omdat we niet via de uitgang naar binnen zijn gegaan, maar later kom je steeds grote groepen tegen.
Op een gegeven moment zien we een luiaard in een boom zitten.
Niet veel later sta je met 50/60 mensen naar die luiaard te kijken.
Voor mij tijd om het wel erg drukke park te verlaten en een lekker biertje aan het zwembad te nemen.

Nog een laatste middag in San José op souvenirjacht en aan het eind van de middag vertrekken we weer naar Nederland.
Acht reisgenoten blijven achter voor nog een paar stranddagen, zodat we met een klein gezelschap terug vliegen. Zonder problemen stappen we weer over in Houston en landen op oudejaarsdag vroeg op Schiphol.

Deze reis is geboekt bij