naar het fotoalbumklik hier om
direct naar het
fotoalbum te gaan

Superbyte

de Homepage van
Henk de Mari

Superbyte Software


HOME
LANDENOVERZICHT
INFORMATIE
FOTOALBUM


; COLOMBIA 2018/2019

een reisverslag......


Het is 22 december en vlucht KL749 brengt mij met een rechtstreekse vlucht naar Bogotá, de hoofdstad van Colombia.
Samen met mijn reisgenoten worden we op de luchthaven verwelkomd door Erik, onze reisbegeleider.
Snel wat geld pinnen en door naar ons hotel.

Bogotá
Samen met een lokale gids maken we een stadstour.
We nemen het treintje dat stijl de berg op klimt naar de 3152 meter hoge top de van Monserrate. Van hier is het uitzicht over de stad fantastisch. Omdat we in de kerstijd zitten is de hele route opgefleurd met vaak kitscherige kerstversiering. Iets wat we de gehele reis zullen tegenkomen.
Vanaf het treinstation loopt een pad omhoog. Langs het pad staan beelden die de kruisweg van Christus weergeven. Boven aangekomen staat op het plein de kerk van Monserrate.
Terug naar beneden gaan we met de kabelbaan.
Ook nu weer genieten we van het prachtige uitzicht over de stad. 's Avonds komen we nog een keertje terug om de berg met zijn vele lichtjes te fotograferen.

Weer beneden wandelen we door "La Candelaria", het koloniale centrum van de stad.
Zeker een bezoek waard is El Museo del Oro (het goud museum). Het museum toont een buitengewone selectie van de pre-Spaanse goudwerk collectie.
Het is de grootste collectie ter wereld. Het Goudmuseum telt meer dan 30 duizend gouden voorwerpen en 20 duizend stukken keramiek, textiel, etc. van de pre-Columbiaanse culturen in het deel van Zuid-Amerika dat nu Colombia heet.
Een ander leuk museum is Museo Botero.
De Columbiaanse kunstenaar Fernando Botero werd geboren in 1932. Aanvankelijk werkte Botero als schilder.
In 1956 ontstonden schilderijen waarin de lichamen van mensen tot grote proporties werden opgeblazen. Ook maakte hij veel soortgelijke beelden. Deze zullen we later In Medellín nog zien.
In het begin van de avond wandelen we naar het Plaza Bolivar.
Dit jaar staat Bogotá in het teken van Más Cerca de las Estrellas (dichterbij de sterren). Het Plaza Bolívar wordt omgetoverd in een waar spektakel vol met grote verlichte installaties, vuurwerk, meer dan 50 artiesten en lichtshows. Het evenement geeft visueel de historie van Bogotá weer. Een schitterend schouwspel!

Tatacoa woestijn
Vandaag gaat de rondreis verder.
We verlaten Bogotá en rijden naar het zuiden.
In Aipe stappen we over in bootjes, die ons de rivier over varen. Onze bus moet een grote omweg maken en pikt ons aan de andere oever weer op. We rijden door naar Villavieja.
In de middag brengen we een bezoek aan de Desierto de la Tatacoa.
Officieel is de Tatacoa woestijn geen echte woestijn, omdat het daar nog te veel voor regent en irritatie ontvangt vanuit de omringende bergen. Het gebied wordt daarom een tropisch droog bos genoemd. Het is een prachtig grillig landschap vol bergen, rotsen en cactussen.
Het wordt soms vergeleken met Bryce Canyon in Amerika vanwege de mooie erosielandschappen.
We blijven een nacht in Villavieja en rijden de volgende dag door naar het 200 kilometer verder gelegen Tierrandentro. Het wordt een prachtige rit door het hooggebergte. Onderweg stappen we uit om een stukje over de weg te wandelen.

Tierrandentro
Ons hotel ligt vlakbij het National Archeological Park. Samen met een gids wandelen we de volgende morgen langs de diverse onderaardse ruimtes.
Het Archeologische Park van Tierradentro is beroemd om haar geschilderde ondergrondse grafkamers, een UNESCO World Heritage site.
Deze ondergrondse graven werden gemaakt rond 700 na Chr. en tussen 1930 en 1995 herontdekt en uitgegraven. De meeste graven waren beschadigd en geplunderd door grafrovers.
Er is niet veel bekend over de pre-Columbiaanse beschaving die de grafkamers maakten.
We bezoeken een paar van deze grafkamers. 's Middags maken we een mooie tocht door de omgeving.

San Agustin
In de provincie Huila ligt in de jungle één van de best bewaarde ruïnes van de pre-Columbiaanse cultuur.
Het betreft het wereldberoemde archeologische park San Agustín dat een grote hoeveelheid standbeelden verspreid over de jungle herbergt.
Tussen 1.000 voor Christus en 1500 na Christus leefde de "San Agustín-indianen" in het gebied waar vandaag de dag het archeologische park gevestigd is.
Het park bestaat uit een indrukwekkende beeldengroep van meer dan 500 beelden.
Het is niet bekend hoe de beschaving aan zijn einde is gekomen. Het archeologische park staat op de UNESCO lijst van wereld erfgoed.
De beelden van de Agustínos in de jungle werden pas in 1914 ontdekt door de Duitse antropoloog Konrad Theodor Preuss. Er hangt er nog steeds veel mystiek rondom het archeologische park dat één van de grootste standbeeldverzamelingen ter wereld herbergt met sommige beelden van wel 7 meter hoog.

Popayán
We hebben inmiddels het zuidelijkste punt van onze route door Colombia bereikt en rijden nu noordwaarts richting Medellín.
We blijven één nacht in Popayán.
De kleine koloniale stad is beroemd om zijn krijtwitte façades (de bijnaam is La Ciudad Blanca, of 'de Witte Stad').
Popayán staat op de tweede plaats na Cartagena als de meest indrukwekkende koloniale nederzetting van Colombia.
Een verwoestende aardbeving in maart 1983 bracht een groot deel van de met zorg gebouwde koloniale huizen en kerken weer naar de grond en kostte honderden mensen het leven. De heropbouw duurde bijna twintig jaar.
Samen met een paar reisgenoten wandel ik door het centrum van de stad.
De volgende morgen vertrekken we wat later en is er voldoende gelegenheid om nog wat van de stad te zien. Op het centrale plein verzamelt zich een massa sportieve mensen en om 9 uur wordt het startsein gegeven voor een marathonloop. Voor ons is dit het startsein om weer verder te reizen.
Vandaag moeten we bijna 300 kilometer afleggen naar onze volgende overnachtingsplaats.

Armenia
We rijden vandaag door het koffiegebied en rondom zien de we koffievelden tegen de heuvels op liggen.
We slapen de komende twee nachten in een finca zo'n vijf kilometer van de stad Armenia vandaan en zullen hier ook oud en nieuw vieren.
In de ochtend van oudejaarsdag bezoeken we Jardin Botanico del Quindio, een prachtige botanische tuin met een mooie vlindertuin.
Een gids vertelt ons over de vele vogels en vlinders die wij zien.

In de middag bezoeken we een koffiefabriek. Een niet erg inspirerende gids legt ons de koffieproductie uit en leid ons rond. Ik had er toch wel meer van verwacht.
Onderweg naar de finca heb ik, samen met een paar reisgenoten, een fles champagne gekocht die om middernacht uitgeschonken zal worden om het nieuwe jaar te vieren. Annemarieke heeft een erg leuke quiz gemaakt en we verdelen ons in groepjes van vier.
Na een serie vragen over diverse onderwerpen die met deze reis te maken hebben is er een winnend groepje. Erg leuk gemaakt en een gezellige manier om de tijd tot 24.00 uur door te komen.
We klinken op het nieuwe jaar en zoeken wat later ons bed op, want morgen is weer een reisdag.

Salamina
Vandaag is het slechts 190 kilometer naar onze volgende overnachtingsplaats, maar we doen er toch ruim 6 uur over om Salamina te bereiken. Het wordt een prachtige rit door de bergen.
We eindigen de dag met een wandeling door de stad.
Het is moeilijk om door de straten van Salamina te wandelen zonder constant omhoog te kijken waar met bloemen gevulde balkons uit huizen steken. De versieringen op de muren zijn een erfenis van de meubelmaker en beeldhouwer Tangarife Elisha.
De volgende morgen rijden we met Willys (een soort jeep) de stad uit en de bergen in. Het wordt een prachtige rit met als eindpunt Bosque Palma de Cera.
Van hieruit maken we een wandeling en zien de waxpalm, de hoogste palmboom ter wereld.
Het is een mooie wandeling door het glooiende land.
Een deel van de groep gaat om de terugweg niet in de auto, maar op de auto zitten. Totdat een omgevallen boom onze weg blokkeert. De chauffeurs kappen de meeste takken weg en nu passen we precies onder de stam door en vervolgen onze weg.

Medellín
Voor mij is Medellín één van de hoogtepunten van de reis.
We bezoeken de volkswijk Comuna 13.
Nog niet zo lang geleden was dit een van de onveiligste wijken van Colombia.
Ondertussen is het tij gekeerd en vind je hier de enige publieke roltrap ter wereld, een wandelboulevard met uitzicht en vooral schitterende graffiti.
Een levendige stad met vriendelijke locals en veel hippe cafeetjes.
Medellín stond nog niet zo heel lang geleden bekend als 'de gevaarlijkste stad ter wereld' omdat het ontzettend veel te maken kreeg met geweld en criminaliteit.
Dat kwam doordat het kartel van Pablo Escobar aan de macht was in deze stad. Jaarlijks werden hier dan ook meer dan 4000 moorden gepleegd.
Tegenwoordig is het niet meer in handen van het kartel en is Medellín getransformeerd tot misschien wel de leukste grote stad van Colombia.

We wandelen door het beeldenpark Plaza Botero, een druk plein met tientallen kenmerkende voluptueuze beelden van Fernando Botero, een internationaal vermaard kunstenaar uit Medellín.
Het bijzondere aan de beelden is dat ze mensen of dieren weergeven in een bizar geproportioneerde, volronde staat.
Zowel lokale bewoners als reizigers gaan graag met de beelden op de foto voor een blijvende humoristische herinnering.
De kunstenaar heeft vele kunstwerken gedoneerd aan zijn geboorteplaats Medellín.
Verspreid over het ruimtelijke plein staan 23 van zijn komische creaties die allemaal een titel van één woord hebben, zoals Hoofd of Paard.

Terwijl het merendeel van de groep een trip maakt naar Guatapé, bekijk ik samen met Paul, Ernest en Ingrid de rest van de stad.
We worden aan de straatkant afgezet met de mededeling dat het museum gesloten is. Niets is minder waar als we om het gebouw heen lopen en de ingang vinden.
Het museum herbergt een indrukwekkend scala aan multimedia-exposities die de geschiedenis van Medellín vertellen en op vaak grimmige wijze het gewelddadige verleden van de stad uitleggen.
Interactieve kaarten markeren gebieden in Medellín die getroffen zijn door massamoorden; honderden getuigenissen kunnen worden gehoord, bekeken en gelezen; kunstwerken verbeelden het conflict; en je kunt luisteren naar krachtige liedjes, vooral hiphop en rap, die over het geweld gaan.

In de middag nemen we de teleférico, oftewel de kabelbaan.
Eerst met de metro naar San Antonio en daar overstappen op de kabelbaan naar het eindpunt San Javier.
We klimmen de eerste heuvel over en zien onder ons de stad voorbij trekken.
Na een tussenstation in het dal klimmen we weer naar de volgende heuveltop.
Hier stappen we uit hebben een geweldig mooi uitzicht over de stad en over de eerder bezochte wijk Comuna 13.

Playa de los Angeles
We verlaten Medellin, vliegen naar de kust en rijden door naar Playa de los Angeles.
De tekst in onze reisbeschrijving luidt: "Het witte zand, de palmbomen en de rust maken dit tot een waar paradijs". Van die rust is echter niet veel te merken.
Het is momenteel vakantietijd in Colombia en het hele park staat vol met tenten en caravans.
Ook het "ongerepte natuurparadijs" Tayrona wordt overspoeld door toeristen.
Gelukkig trekken de dagjesmensen aan het eind van de dag weer huiswaarts en kunnen we aan het eind van de dag genieten van de rust.
In principe slapen we twee nachten in een hangmat, maar gelukkig was er bij de boeking een upgrade mogelijk naar een tent.
Samen met een paar reisgenoten geniet ik voor mijn tent van een heerlijk biertje en de volgende morgen van een prachtige zonsopkomst.

Cartagena
De laatste plaats die we bezoeken is Cartagena, één van de mooiste steden van Latijns Amerika.
Voordat er aankomen bezoeken we eerst de moddervulkaan van Totumo.
Eigenlijk is het niets meer dan een heuveltje van 15 meter hoog met modder.
De krater van het heuveltje zou ongeveer 1500 meter diep moeten zijn en te bereiken door middel van een houten trap.
Een deel van de groep verwisselt de kleding voor een zwembroek of badpak en sluit aan bij de rij die met de trap omhoog de vulkaan oploopt.
Een half uurtje later komen ze met modder besmeurd weer de trap af om zich in een 50 meter verder gelegen rivier schoon te spoelen. Ze zeggen dat het gezond is.
Zelf neem ik de taak op me om niet mee te gaan, maar na afloop de met modder besmeurde medereizigers op de foto te zetten.
Je moet wat voor de groep over hebben.

We vervolgen onze weg naar Cartagena.
We worden aan de rand van het oude stadscentrum afgezet en lopen de laatste meters naar ons hotel.
Het oude centrum bestaat uit de drie wijken El Centro, Getsemani en San Diego.
El Centro is het drukste en misschien ook wel het mooiste deel van Cartagena.
Hier vind je ook de bekende kathedraal en vele mooie pleintjes.
San Diego is ook heel mooi maar een stukje rustiger en Getsemani is een beetje rauwer.
Hier heb je wat minder restaurants en winkels maar juist wel weer veel street-art.
Alle drie de wijken hebben zo hun charme.
Samen met een gids maken we een wandeling door deze wijken.
Zoals zo vaak krijgen we een stortvloed van informatie, te veel om allemaal op te nemen.
Ik blijf dan ook op enige afstand van de gids en bekijk alles zonder al die verhalen.

Op onze laatste volle dag in Cartagena is er voor de liefhebbers een boottocht met snorkelen geregeld.
Zelf ga ik niet mee.
Samen met Paul wandel ik door de delen van het oude centrum die we gisteren niet bezochten.
Ook bezoeken we het Castello de San Felipe de Barajas.
Het Castillo domineert de heuvel van San Lazaro en kijkt uit over de stad.
Het is een van Colombia's beroemdste plekken.
Het kasteel uit de koloniale tijd zal voor altijd bekend staan als de meest onneembare vesting ooit gebouwd door de Spanjaarden in Amerika.
Het fort werd gebouwd met bakstenen en rotsblokken, op een heuvel, zodat het voldoende boven de zee uitstak om alles goed te overzien.
Iedere beweging van de vijand werd op deze manier zichtbaar voor de Spanjaarden, die de stad met veel succes wisten te verdedigen.
We vertrekken rond het middaguur naar de luchthaven en hebben nog tijd voor een laatste espresso op Plaza Bolivar.

De reis zit er weer op! Een mooie rondreis door een prachtig land en met de leuke groep mensen. Gelukkig hebben we de foto's nog.

naar het fotoalbum
nog meer foto's van Colombia




Deze reis is geboekt bij